ارتودنسی لینگوال

ارتودنسی لینگوال (زبانی)

اصطلاح «لینگوال» به معنی زبان است. بریس های لینگوال (که تحت عنوان بریس های نامرئی نیز شناخته می شوند) به سطوح داخل دندان ها که در کنار زبان قرار دارند، متصل می شوند. این نوع بریس ها بطور خاص از خارج و از فاصله نزدیک قابل مشاهده نیستند.

چگونگی روش ارتودنسی لینگوال (زبانی)

در اولین جلسه ملاقات با متخصص ارتودنسی برای استفاده از بریس های لینگوال از دندان های بیمار قالب تهیه می شود. این قالب در ادامه برای آزمایشگاه دندان ارسال شده و طراحی بریس با استفاده از نرم افزار CAD/CAM تهیه شده و تکنولوژی نمونه سازی اصلی به این منظور به کار می روند. در ادامه سیم های لازم، ساخته شده و با تکنولوژی روباتیک خم می شوند. این فرآیند به حدود ۶ هفته زمان نیاز دارد. پس از کامل شدن این فرآیند، بریس های ارتودنسی لینگوال با استفاده از یک فرآیند دقیق به دندان ها چسبانده می شوند. پس از این کار، لازم است بیمار بطور منظم با دندان پزشک ملاقات کرده تا فرآیند بهبود وضعیت دندان های بیمار تحت نظارت باشد.

تاریخچه ارتودنسی لینگوال

زمانی که ارتودنسی لینگوال نزدیک به ۲۰ سال قبل معرفی شد، برخی بیماران و درمانگر ها آن را سیستم زیبایی بی همتایی انگاشته و نسبت به آن انتظارات زیادی پیدا کردند. با این حال گزارش هایی مبنی بر نتایج مأیوس کننده و هزینه های سنگین بسیاری از هیجانات پیشین را به ناامیدی بدل کرده و اشتیاق به این سیستم به تدریج کاهش یافت، به گونه ای که در اواخر دهه ۱۹۸۰ تعداد درمانگرهایی که از این تکنیک استفاده می کردند به صورت ناگهانی کاهش چشمگیری یافت و تنها افراد انگشت شماری همچنان بر پتانسیل این روش باور داشتند.

مزایا و معایب

در کنار نامرئی بودن، بریس های لینگوال دارای مزایای دیگر نیز هستند. اول اینکه، مزایا و قابلیت های این نوع بریس برای ایجاد تغییرات پیچیده در وضعیت دندان ها همچون اصلاح چرخشی، تغییر در ارتفاع دندان ها، و بستن فضاهای بین دندان ها بسیار بیشتر است. علاوه بر این، حتی اگر بهداشت دهان بیمار در حالت ایده آل حفظ نشود، هر گونه تغییر رنگ در این بریس ها (ایجاد لکه های سفید) در داخل دندان ها بوده و برای سایرین قابل مشاهده نخواهد بود.

همانطور که ممکن است شما بدانید، این نوع بریس ها همچنین دارای مشکلات خاص خود در ناحیه داخل دندان ها هستند. در واقع عادت کردن به قرار گرفتن این بریس ها در کنار زبان به چند هفته زمان نیاز دارد. براکت ها و سیم های بریس معمولاً باعث ایجاد احساس نا همواری در زمان شروع استفاده از بریس می شود که می تواند بر وضعیت صحبت کردن فرد نیز برای یک مدت مشخص تاثیرگذار باشد. علاوه بر این، تمیز کردن بریس های لینگوال دشوار است. در حقیقت، در صورتی که شما مشکلات پریودنتال داشته باشید، بریس های داخلی ممکن است باعث تشدید این شرایط شوند. استفاده از بریس های نامرئی همچنین برای بیمارانی که عاج دندان آنها کوتاه است، امکان پذیر نیست. به هر حال، متخصص ارتودنسی می تواند مناسب بودن بریس های نامرئی را برای شرایط خاص دندان های بیمار در جلسه ملاقات با وی از طریق انجام معاینه  های لازم مشخص نماید.

کار گذاشتن بریس های لینگوال همچنین می تواند برای متخصص ارتودنسی و پرسنل وی دشوار باشد، همچنین به این منظور فشار زیادی به ناحیه داخلی دندان ها وارد می شود. فاصله بین دندان ها در ناحیه داخل آنها کوچکتر است و به همین خاطر کار گذاشتن بریس لینگوال نیازمند استفاده از سیم های کوچک تر و سبک تر می باشد. این شرایط می تواند مدت زمان لازم برای درمان بیمار را در مقایسه با شرایطی که از بریس های سنتی استفاده می شود، افزایش دهد. کار کردن بر روی فضای داخلی دندان ها و پشت آنها همچنین نیازمند باقی ماندن بیمار به مدت طولانی تر در هر جلسه درمانی است.