جلو بودن و کوچکی فک پایین

جلو بودن فک پایین

شیوع جلو بودن فک یایین در جامعه درحدود  ۳ درصد جمعیت است. این مشکل همیشه به دلیل جلو بودن واقعی فک پایین نیست، بلکه کوچک بودن فک بالا نسبت به فک پایین هم می تواند نمای بزرگی زیاداز حد فک پایین را بوجود آید.

روش درمان این ناهنجاری وابسته به سن بیمار و شدت ناهنجاری است.اگرسن بیمار در محدوده قبل از بلوغ باشد و شدت ناهنجاری در حد خفیف تا متوسط ، امکان اصلاح اندازه فک با کمک دستگاههای ارتودنسی فانکشنال قابل بررسی است. اگر شدت ناهنجاری در حد متوسط تا شدید باشد و یا بیمار دوره بلوغ را گذارنده باشد نیاز به درمانهای ترکیبی ارتودنسی و جراحی فک خواهدبود.

در صورتی که بیمار در حال رشد باشد  استفاده از دستگاههای ارتودنسی متحرک یا ثابت فانکشنال بعنوان مرحله اول درمان تجویز می شود.تجویز وسیله ارتودنسی فانکشنال ثابت یا متحرک وابسته به شرایط کلی بیمار، میزان همکاری و وضعیت تکاملی دندان ها دارد که با معاینه توسط متخصص ارتودنسی مشخص می شود. این وسایل علیرغم ظاهر بسیارساده ای که دارند کمک بسیار زیادی به این بیماران می نماید و نیاز به درمان جراحی فک را از آنها دور می نماید. استفاده از وسایل متحرک با توجه به حجمی که دارند یرای بیمار چندان ساده نبوده و نیازمند تشویق و حمایت خانواده و درمان کننده خواهد بود. استفاده مناسب از این وسایل به میزان حداقل ۱۶ ساعت در شبانه روز برای کسب نتیجه مناسب ضروری است. باموفقیت نتیجه مرحله اول درمان ، درمان ارتودنسی ثابت بعنوان مرحله دوم درمان برای ردیف نمودن دندان ها و رفع مشکلات باقیمانده از مرحله اول درمان تجویز می شود.

کوچکی فک پایین (Mandibular Deficiency)

در برخی بیماران، مشکل اصلی کوچکی و عقب بودن فک پایین است. در این موارد درمان ایده آل انجام ارتودنسی متحرک در سنین رشد می باشد. اگر بیمار از پلاکهای ارتودنسی طبق دستورات متخصص ارتودنسی استفاده نماید، مشکل کوچکی و عقب بودن فک پایین اصلاح می شود و نیمرخ بیمار بهبود می یابد.

این درمانها بایستی قبل از بلوغ انجام شود تا بهترین نتیجه عاید بیمار شود . در صورت عدم انجام این درمانها در زمان مناسب ( قبل از بلوغ ) ممکن است در آینده نیاز به جراحی فک وجود داشته باشد .