فاصله بین دندانها

فاصله بین دندانها ناشی از غیبت دندان ها

غیبت دندانهای دائمی مانند نبودن مادرزادی دندان های دائمی ( که در ناحیه جلوی فک بالا شایع است)، کشیدن زود هنگام دندان شیری یا دائمی و یا عدم رویش دندانهای دائمی ( دندان های نهفته ) می تواند باعث ایجاد فاصله بین دندانها گردد.در این موارد ۲ راه درمانی براساس شرایط بیمار وجود دارد . یکی اینکه می توان دندانهای عقب را به سمت جلو آورد و فضای دندانهای قدامی را با به جلو آوردن دندانهای عقب بست که اگر شرایط بیمار همچنین اجازه ای را بدهد می بایست این روش درمانی انجام شود که به آن Space closure می گوینداین روش بهترین درمان است و در اکثر موارد ترجیح داده می شود که از این روش   استفاده شود. زیرا فضای دندان خالی با دندانهای خود بیمار پر می شود و هیچ ایمپلنت وبه عبارت دیگر جسم خارجی در دهان دبیمار قرار نمی گیرد.   در غیر این صورت می بایست به جای فضای دندانهای غایب ایمپلنت Implant قرار داد . در اکثر موارد توافق برای بستن فضای غایب وجود دارد تا اینکه برای بیمار ایمپلنت Implant قرار داده شود ولیکن طرح درمان نهایی بایستی براساس شرایط بیمار ، وجود و یا عدم وجود شلوغی دندانها ، نمای نیمرخ بیمار ، میزان بیرون زدگی دندانهای قدامی و تصاویر رادیوگرافی استوار باشد.

 

وجود فاصله در بین دندانها (Generalized spacing)

در این نوع اختلال معمولا سایز دندانها کوچکتر از سایز فکین است. از عوامل دیگری که باعث ایجاد فاصله در بین دندانها می باشد ، می توان به نهفتگی یک یا تعدادی از دندانها ، فقدان یک یا تعدادی از دندانها ، بیرون زدگی دندانهای قدامی ، بزرگ بودن زبان و غیره اشاره کرد . وجود فاصله بین دندانها باعث تحلیل لثه ، ایجاد جرم روی دندانها ، گیر مواد غذایی در بین دندانها ، کاهش بازدهی عملکرد دندانها و عدم زیبایی می گردد که نیاز به درمان دارد . معمولاً فاصله بین دندانها می بایست با دستگااه ارتودنسی ثابت درمان گردد ولی اگر بیمار دارای مشکل فکی هم باشد می بایست در ابتدا مشکل فکی بیمار تصحیح گردد و بعد از تصحیح فکین که حتماً باید قبل از بلوغ انجام شود می بایست با درمانهای ثابت ارتودنسی فواصل بین دندانها را بست در بعضی بیماران به علت فقدان یک یا دو دندان ممکن است بین دندانها فاصله وجود داشته باشد در این موارد ۲ راه درمانی براساس شرایط بیمار وجود دارد . یکی اینکه می توان دندانهای عقب را به سمت جلو آورد و فضای دندانهای قدامی را با به جلو آوردن دندانهای عقب بست.   در غیر این صورت می بایست فضای دندانها بسته شده و فضای ایجاد شده با ایمپلنت یا کارهای زیبایی و یا روکشها یا لامینیت دندانی پوشش داده شود.